Pod Sandomierzem w Garbowie

Urodził się rycerz przesławny

Z herbem Sulimów na tarczy

On, Zawisza Czarny

Na Europę był sławion

Czyny swoimi niezmierny

I nikt mu w orężu nie stanął

I nikt mu w polu nie zdzierżył

Bogu i Polsce on służył

I stał na wiary straży

I każdy mógł jemu zawierzyć

I nikt zarzucić mu zdrady

Nigdy nie skrzywdził słabszego

I zawsze był gotowy

Dla przyjaciela ratunku

Nadstawić własnej głowy

Ostatnie dwa wersy każdej zwrotki powtarza się dwa razy, z charakterystycznym zaciąganiem.