|
Kronika w
opracowaniu
Spis Treści
1911
Początki
skautingu w Warszawie. Powstanie dwóch niezależnych plutonów
skautowych przy Szkole Realnej Stowarzyszenia Techników im.
Stanisława Staszica. Intensywne ćwiczenia polowe.
1912
Połączenie
się plutonów w Drużynę im. Zawiszy Czarnego. Kurs
instruktorski w Strachowie. Tygodniowa wycieczka wielkanocna do Grotowic.
Intensywne ćwiczenia polowe.
1913
Intensywne
ćwiczenia polowe. Pierwszy
obóz letni w Kołbach na Polesiu będący jednocześnie pierwszym
konspiracyjnym obozem skautowym w Polsce.
1914
Tygodniowa wycieczka wielkanocna do Grotowic. Drużyna występuje w jednolitym
umundurowaniu i z własnym ekwipunkiem. Kurs instruktorski w
Skolem w Galicji. Wybuch wojny. Wielki zaciąg do Drużyny.
1915
Pięciomiesięczny
rozłam na tle politycznym. Większość Drużyny opowiada się po
stronie zbuntowanej Rady Drużynowych, za Legionami Piłsudskiego,
a mniejszość po stronie NKS i za współpracą z Rosją. W maju
dochodzi do porozumienia i mniejszość ustępuje większości.
Kolonia w Wilczogębach. W sierpniu Niemcy zajmują Warszawę.
Szarże wstępują Batalionu Warszawskiego. Drużyna przekazuje cały
swój ekwipunek na potrzeby batalionu. W Legionach ginie pierwszy
Zawiszak.
1916
Ponowny
rozłam. Drużyna wstępuje do Polskiej Organizacji Skautowej
sympatyzującej z Legionami. Przez kilka tygodni jeden pluton
pozostaje przy NKS. Później mniejszość ustępuje większości
i cała drużyna opowiada się za POS. Dzięki wyjściu z konspiracji następuje
rozrost do trzech plutonów. Udział w organizacji pierwszych
publicznych obchodów święta 3 maja. Ponad dwumiesięczna
kolonia w Podsowiu. W listopadzie połączenie całego harcerstwa
w Królestwie w jeden Związek Harcerstwa Polskiego.
1917
Trwa
wojna. Praca polega na cotygodniowych zbiórkach i licznych
wycieczkach za miasto oraz na zarobkowaniu z przeznaczeniem na
zakupu ekwipunku. Obóz letni w Joankach. Jesienią częste zmiany
na funkcji Drużynowego.
1918
Kolonia
letnia w Grotowicach. Na froncie ginie kolejny Zawiszak. W
listopadzie kończy się I Wojna Światowa. Harcerze biorą udział
w akcji rozbrajania Niemców w Warszawie. Polska odzyskuje
Niepodległość. Jesienią większość szarż odchodzi do wojska
i wstępuje do Batalionu Harcerskiego.
1919
Cały
wysiłek harcerzy skierowany jest na służbę wojskową. W obronie
granic Rzeczypospolitej ginie czterech Zawiszaków. Praca czysto
harcerska schodzi na plan dalszy.
1920
Już
nie tylko szarże, ale większość starszych harcerzy wstępuje
do armii ochotniczej i bierze udział w obronie Warszawy przed
bolszewicką inwazją. Młodsi pełnią służby pomocnicze. W
czasie walk ginie kolejnych czterech Zawiszaków. Poziom pracy w drużynie
jeszcze bardziej się obniża.
1921
Wielki
kryzys w Drużynie i całym harcerstwie. Częste zmiany na funkcji
drużynowego. Brak kadry. Drużyna wegetuje.
1922
W
dalszym ciągu w Drużynie dzieje się bardzo niewiele.
1923
Kolejny
rok kryzysu organizacyjnego.
1924
Następuje
stopniowe ożywienie pracy. Powołane zostaje pierwsze Koło
Przyjaciół Drużyny. W konkursie o tytuł Najstarszej Drużyny
Rzeczypospolitej Szesnastka uzyskuje 5-te miejsce. W
połowie roku Drużynę obejmuje Zyg Wierzbowski.
1925
Przełomowy
rok w historii Drużyny. Po raz pierwszy zorganizowano Choinkę.
Na Wielkanoc odbyto pięciodniową wycieczkę na Śląsk. Ustalono
nowy wzór umundurowania z krajką łowicką zamiast chusty. Na
Zlocie Chorągwi Warszawskiej w Płudach Drużyna zajęła II
miejsce w punktacji ogólnej. W wakacje zorganizowany został
pierwszy po sześcioletniej przerwie VI obóz letni. Na obozie w Białce
mundur Szesnastki wzbogacono o kostki góralskie. Ustanowiono też
tradycyjną karę menażki. 4 października poświecono sztandar
ofiarowany Drużynie przez inż. Girtlera. W grudniu zorganizowano
pierwszy obóz zimowy. Wszystkie zapoczątkowane tego roku
tradycje przetrwały w Szesnastce do dnia dzisiejszego. Impet
nadany pracy harcerskiej, w krótkim czasie wyniósł Szesnastkę
do pozycji najlepszej drużyny harcerskiej w
Rzeczpospolitej.
1926
Powołanie Koła Zawiszaków. Wielkanocna wycieczka do
Krakowa. VII obóz letni w Meczyszczu. II Obóz zimowy w
Starachowicach.
1927
Nowy model pracy Drużyny charakteryzujący się dążeniem
do objęcia harcerstwem całokształtu życia chłopców. Intensyfikacja
pracy sekcyjnej - zastępów specjalnościowych. Wielkanocna wycieczka na
Pomorze. VIII obóz letni nad jeziorem Studzienicznym.
1928
Tygodniowy kurs wielkanocny w Piasecznie. Drużyna
zdobywa miano "Reprezentacyjnej Drużyny Stolicy". W lipcu IX obóz
letni w Bulli na Łotwie. 16WDH reprezentuje ZHP na Narodowym Zlocie Skautów
Łotewskich.
1929
Powołanie Rady Instruktorskiej. Wycieczka wielkanocna do
Krakowa i na Śląsk. X Obóz letni w Studzienicznej. Organizacja
pierwszego Święta Obozu. Pierwszy bieg harcerski z przeszkodami. III obóz
zimowy w Miętnym.
1930
Rok sportowych i harcerskich zwycięstw Drużyny. I
miejsce w zawodach strzeleckich chorągwi. Sekcja siatkówki gra w klasie
A rozgrywek ligowych. W lutym zaczyna wychodzić Sulimczyk, który
wydawany będzie regularnie do 1939r. Na Wielkanoc wycieczka w Góry Świetokrzyskie.
Powtórne zdobycie tytułu "Reprezentacyjnej Drużyny Stolicy".
XI obóz letni w Niedzicy. Jesienią budowa Izby Harcerskiej na strychu
budynku szkoły Staszica. IV obóz zimowy w Zegrzynku.
1931
XII obóz letni w Karwieńskich Błotach. Szesnastka
reprezentuje ZHP na zlocie skautów szwedzkich. V obóz zimowy w
Zakopanem.
1932
XIII obóz letni w Worochcie. Wyprawa kajakowa z Suwałk
do Warszawy. VI obóz zimowy w Zakopanem.
1933
XIV obóz letni koło Rytra. Udział w międzynarodowym Jamboree skautowym
w Godollo na Węgrzech. VII obóz zimowy w Zakopanem.
1934
Zawiązanie pierwszej gromady zuchowej w Szesnastce. XV
obóz letni nad jez. Obabie. VIII obóz zimowy w Zakopanem.
1935
XV obóz letni w Rybniku. Na Jubileuszowym Zlocie
Harcerstwa w Spale, Szesnastka zdobywa tytuł "Bardzo Dobrej Drużyny
Rzeczypospolitej". IX obóz zimowy w
Zakopanem.
1936
XVI obóz letni w Czerwonogrodzie. Drużyna liczy 140
harcerzy w 15 zastępach podzielonych na 5 plutonów. 20 grudnia odbywa się
Jubileusz 25-lecia Drużyny. Wielki zjazd byłych i obecnych zawiszaków
oraz przyjaciół Szesnastki. Ukazuje się drukiem książka p.t. "25
lat dziejów Szesnastki 1911-1936". X obóz zimowy w Sławsku.
1937 - 1944
Lata 1937-1944 zostaną opracowane przez Marka Gajdzińskiego
na podstawie: Wojciech Bogusławski - Kronika 16WDH 1911-1986 oraz relacji
szczegółowych.
1945 - 1956
Lata 1945-1956 zostaną opracowane przez Włodka
Dusiewicza na podstawie: wspomnień własnych oraz Wojciech Bogusławski - Kronika 16WDH 1911-1986
1956 - 1971
Lata 1956-1971 zostaną na podstawie: Wojciech Bogusławski - Kronika 16WDH 1911-1986.
Czekamy na zgłoszenie się redaktora, który potrafiłby uzupełnić
fakty o własne wspomnienia i refleksje.
1972
Przyłączenie
drużyny żeńskiej do Szczepu 16WDH.
1973
Pierwszy
obóz koedukacyjny. Początek antagonizmu między męską i żeńską
częścią Szczepu.
1974
Zaostrzenie
się konfliktów pomiędzy instruktorami napływowymi, a dawną
kadrą Drużyny.
1975
Przejęcie
pełnej władzy w Szczepie przez instruktorów z poza Szesnastki.
1976
Pierwsze
po długiej przerwie zimowisko i obóz wędrowny. Pierwsza akcja
zarobkowa "Znicz". Reaktywowanie Sulimczyka. Drużynowy
z poza Szesnastki. Obchody 65-lecia 16WDH.
1977
Nadanie
Szczepowi regulaminowego sztandaru. Pierwsze dwa "ciche"
obozy wędrowne. Powrót kierownictwa w Drużynie w Zawiszackie ręce.
1978
Ogromna
intensyfikacja prac Drużynie.
1979
Dalsza
intensyfikacja pracy. Własny obóz kadrowy Drużyny. Własny
podobóz w ramach zgrupowania Szczepu.
1980
Podwójne
zimowisko. Rozpoczęcie przygotowań do 70-lecia Drużyny i powołania
Unii Najstarszych Drużyn. Powrót kierownictwa w Szczepie w Zawiszackie ręce.
Udział w działaniach na rzecz odnowy harcerstwa w ramach
Porozumienia KIHAM.
1981
Powrót
do tradycyjnej Roty Przyrzeczenia Harcerskiego. Przyjęcie
tradycyjnego systemu stopni harcerskich w/g regulaminów KIHAM.
Jubileusz 70-lecia 16WDH. Zjazd Zawiszaków. Zlot Najstarszych Drużyn
Harcerskich. Zawiązanie Unii UNDHR. Po wprowadzeniu stanu
wojennego udział w Pogotowiu Zimowym.
1982
Utworzenie
zalążku drużyny starszoharcerskiej w liceum Kołłątaja.
Represje stanu wojennego. Słynny obóz na palach. Rozwiązanie
koedukacyjnego szczepu. Pełna samodzielność Szesnastki Męskiej.
1983
Udział
w Białej Służbie. Własna kapituła HO. Pierwszy po wielu
latach w pełni samodzielny obóz Drużyny.
1984
Wojna
o krzyże. Organizacja III Zlotu UNDHR. Pierwsze udane próby na
stopień ćwika. Służba podczas pogrzebu ks. Jerzego Popiełuszki.
1985
Rozpoczęcie
konspiracyjnej służby łączności krajowego kolportażu
wydawnictw niezależnych. Przyjęcie nazwy "Sulima"
przez IV Pluton 16WDH. Uruchomienie pracy sekcyjnej w plutonie
starszoharcerskim.
Koniec izolacji - włączenie się w prace
hufca, który zaczął wzorować się na doświadczeniach
Szesnastki.
1986
Rozpoczęcie
służby polegającej na technicznym i organizacyjnym wspieraniu
niezależnej Filharmonii im. R. Traugutta. Organizacja wielkiego
jubileuszu 75-lecia harcerstwa w Warszawie i 75-lecia Szesnastki.
1987
Zimowisko
wędrowne na nartach. Szesnastka drużyną służbową
mazowieckiego sztabu BS'87. Zlot św. Jerzego. Biała Służba.
Rozwiązanie przez władze ZHP starszoharcerskiego plutonu Sulima
za organizację Białej Służby w Warszawie.
1988 - 2000
Lata 1988-2000 zostaną opracowane przez Lecha Najbauera
na podstawie ustaleń i relacji zebranych przez zespół historyczny w składzie:
Lech Najbauer, Lesław Kuczyński, Paweł Burakowski, Robert Borzęckioraz
ew. inni chętni.
2000
Kolejny słaby rok pracy drużyny, choć nie w porównaniu
do standardów ówczesnego harcerstwa skoro Szesnastka potrafi organizować
samodzielne obozy letnie. Ogromny kryzys kadrowy w drużynie. Powstaje
Zawiszacka inicjatywa ratowania Szesnastki przed upadkiem.
2001
Odpowiedzialność za drużynę przejmuje grupa
Zawiszaków. Powstaje strona internetowa. Rozpoczyna się kurs zastępowych
Źródło. Wiosną dochodzi do uzgodnień z dyrekcją
reaktywowanego gimnazjum Staszica, w wyniku których drużyna wraca na łono
swojej macierzystej szkoły. Po obozie Szesnastka przechodzi do ZHR.
Obchodzony jest huczny Jublileusz 90-lecia.
2002
Drużyna w bardzo nielicznym składzie 12 harcerzy
pracuje jak zastęp zastępowych przygotowując się do wielkiego poboru.
W lato bardzo intensywny obóz wędrowny. Jesienią długo przygotowywany
i przeprowadzony na szeroka skalę pobór w gimnazjach Staszica,
Staffa i w SP nr 13 przynosi zwiększenie stanów do ok. 50 harcerzy.
Powstają nowe zastępy. Z inicjatywy instruktorów Szesnastki w ZHR
powstaje Harcerskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe.
2003
Pierwszy po wielu latach bardzo intensywny rok pracy drużyny.
Obok obozu stałego organizowany jest także spływ kajakowy oraz wędrówka
rowerowa na trasie Warszawa - Wilno.
2004
Kolejny rok bardzo intensywnej pracy. Drużyna zdobywa
najwyższą kategorię w ZHR. Szesnastka jest jedyną drużyną ZHR, która
w całości bierze udział w III Narodowym Zlocie Harcerzy z okazji 60
rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Na zlocie zdobywa liczne wyróżnienia.
W we wrześniu 16WDH wygrywa turniej drużyn puszczańskich i zdobywa tytuł
Drużyny Rzeczypospolitej - najlepszej drużyny ZHR.
2005
Bardzo intensywna praca drużyny, którą w dużej mierze
kieruje już młoda kadra. Szesnastka ponownie zdobywa kategorię puszczańska
i wygrywa Turniej Drużyn Puszczańskich skutecznie broniąc tytułu Drużyny
Rzeczypospolitej.
|
