¦piewnik Szesnastki

Rota

S³owa Maria Konopnicka; muzyka Feliks Nowowiejski

 

Nie rzucim ziemi sk±d nasz ród,
Nie damy pogrze¶æ mowy,
Polski my naród, polski lud,
Królewski szczep piastowy.
Nie damy by nas zniemczy³ wróg!

     Ref.: 

     Tak nam dopomó¿ Bóg!
     Tak nam dopomó¿ Bóg!

Do krwi ostatniej kropli z ¿y³
Broniæ bêdziemy ducha,
A¿ siê rozpadnie w proch i w py³
Krzy¿acka zawierucha.
Twierdz± nam bêdzie ka¿dy próg.

     Ref.: 
     Tak nam dopomó¿ Bóg!
     Tak nam dopomó¿ Bóg!

Nie damy miana polski zgnie¶æ,
Nie pójdziem ¿ywo w trumnê
W Ojczyzny imiê i w jej cze¶æ
Podnosim czo³a dumne.
Odzyska ziemiê dziadów wnuk.

     Ref.: 
     Tak nam dopomó¿ Bóg!
     Tak nam dopomó¿ Bóg!

Nie bêdzie Niemiec plu³ nam w twarz,
Ni dzieci nam germani³!
Orê¿ny wstanie hufiec nasz,
Duch bêdzie nam hetmani³.
Pójdziem, gdy zabrzmi z³oty róg.

Ref.: 
     Tak nam dopomó¿ Bóg!
     Tak nam dopomó¿ Bóg!

 

Historia pie¶ni

Maria Konopnicka, pod wra¿eniem strajku uczniowskiego we Wrze¶ni, który by³ prowadzony w latach 1901 i 1902 w prote¶cie przeciw germanizowaniu szko³y, napisa³a ten piêkny wiersz. W 1910 roku do jej s³ów muzykê skomponowa³ Feliks Nowowiejski. Pierwsze publiczne wykonanie pie¶ni ma³o miejsce w Krakowie podczas uroczysto¶ci 500-lecia Zwyciêstwa Grunwaldzkiego. Wtedy jeszcze pie¶ñ nosi³a tytu³ "Grunwald". Do naszych czasów przetrwa³a jako "Rota". Pie¶ñ ma charakter hymnu narodowego i czêsto stosowana jest wymiennie z Mazurkiem D±browskiego. (MG)