Idea święta Bożego Ciała

Boże Ciało to święto chrześcijańskie obchodzone w kościele katolickim, prawosławnym i anglikańskim w pierwszy czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego. Powstanie tego święta jest związana z objawieniem, którego doznała św. Julianna-zakonica augustynka z Cornillon (1193-1258). Zobaczyła ona jaśniejącą tarczę z ciemną plamą, co uznano za oznakę braku w kalendarzu kościelnym święta czczącego Najświętszy Sakrament. Pod wpływem tego objawienia biskup Robert w 1246 roku ustanowił święto dla diecezji w Liege (Leodium). Potem święto rozpowszechniło się na całą ówczesną Germanię (środkowa część Europy Zachodniej). Przebieg liturgii Bożego Ciała ustalił Św. Tomasz z Akwinu, który tak dobrał teksty, aby służyły do rozważania najgłówniejszych prawd Eucharystii.

Boże Ciało przypomina nam o tym, że pan Jezus zstąpił z nieba i żył po to, żeby nas nauczać, a przed śmiercią zostawił nam przenajświętszy sakrament. Gdy po swojej śmierci zmartwychwstał i wstąpił do nieba, jednocześnie został z nami pod postacią chleba i wina. Przenajświętszy Sakrament jest posiłkiem dla duszy, który wzmacnia nas w dążeniu przez życie i wspiera w osiągnięciu harcerskiego ideału poprzez postępowanie zgodnie z nakazami prawa harcerskiego.

Święto ustalono po to, aby ludzie publicznie wyznali swoją wiarę w obecności Jezusa Chrystusa pod postacią Najświętszego Sakramentu. Trzeba Mu oddać należytą cześć i uwielbienie oraz podziękować za łaski płynące z tego sakramentu, a także próbować go przebłagać za swoje grzechy.

W dzień Bożego Ciała w każdej parafii odbywa się uroczysta procesja do czterech ołtarzy. W procesji niesiona jest hostia ukryta w monstrancji. Na zakończenie procesji udzielane jest specjalne błogosławieństwo na cztery strony świata. Ze świętem związane były od początku XIV w. widowiska parateatralne (np. żywe obrazy), bądź teatralne. W Polsce istnieje od XV wieku zwyczaj śpiewania czterech Ewangelii przy czterech ołtarzach ustawionych na drodze procesji. Ten śpiew stanowi wyznanie wiary, iż pod postaciami chleba mamy wśród siebie tego samego Pana Jezusa, o którym opowiadają cztery Ewangelie. Na koniec procesji śpiewany jest hymn "Te Deum laudamus", a celebrans udziela wspomnianego błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.

Ze punktu widzenia każdego chrześcijanina, a zwłaszcza harcerza, święto Bożego Ciała jest ważnym wydarzeniem. Dzięki niemu jesteśmy w stanie uświadomić sobie wagę Najświętszego Sakramentu, który jest tak bardzo istotny w życiu człowieka. To on wspiera nas w codziennych zmaganiach i daje nam siły na dalszą wędrówkę. Dla harcerza jest to szczególnie ważne, zwłaszcza poprzez pryzmat Prawa i Przyrzeczenia. Wypełnianie nakazów zawartych w Prawie nie jest łatwe i wymaga wielu wyrzeczeń w normalnym życiu. Ale wówczas, rozumiejąc sens święta Bożego Ciała, znajdujemy wsparcie i pociechę, która płynie od samego Boga.

opracował: wyw. Paweł Huras
w ramach próby na stopień ćwika dn. 06.06.2003r.